Tugon ng Muslim: Nagdudulot ba si Allah ng Mabuti at Masama?

Assalamu ‘Alaikum! (sumainyo ang kapayapaan) Alhamdulillah! (papuri sa Diyos) Maraming salamat sa tanong na ito.

Kung babasahin natin ang pahayag sa unang tingin, waring ipinahihiwatig nitong hindi matuwid ang Diyos ng Qur’an, dahil nagdadala rin Siya ng kasamaan sa tao. Suriin natin kung iyon nga ba ang itinuturo ng Qur’an.

Sa kahulugan mismo, dapat na mapagmahal at mapag-aruga ang Diyos, at hindi dapat magdala ng kasamaan sa Kanyang nilikha. Gayunman, sa kahulugan din, ang Diyos ang lumikha ng lahat ng bagay — kaya’t Siya rin ang lumikha kay Satanas. Anumang masama ay mula kay Satanas, hindi sa Diyos. Ngunit kung mahal Niya tayo, dapat malinaw Niya tayong binalaan tungkol kay Satanas at binigyan ng dahilan kung bakit Niya ito nilikha.

Sa Islam, ang lahat ng nakapaligid sa atin ay maayos na nakaplano ayon sa kalooban ni Allah (luwalhatiin at dakilain nawa Siya) mula pa sa simula ng paglikha — walang nagkataon lamang, at alam ni Allah nang maaga kung ano ang magiging kilos natin. Gayunman, itinuturo rin sa atin na may sarili tayong malayang kalooban sa pagpapasya. Sa unang tingin, waring hindi ito magkasundo, ngunit hindi sila magkasalungat: ang malaya nating mga pasya ay tumutugma sa nalalaman na ng Diyos na mangyayari. Ang paghawak sa dalawang ito nang sabay — walang nagkataon, at gayunma’y kumikilos tayo nang may kalayaan — ay isa mismong dahilan kung bakit si Allah ang tanging tunay na Diyos, sapagkat mahirap pagtugmain at ganap na maunawaan ang mga katangiang ito.

Sa gayon, makatarungang sabihin na kabutihan ang idinudulot sa atin ni Allah, hindi kasamaan — nasa atin kung susunod tayo kay Allah o kay Satanas. Anuman ang piliin natin ay, sa disenyo mismo, bunga ng malaya nating kalooban. Kung susunod tayo kay Allah, mula sa Kanya ang kabutihan. Kung susunod tayo kay Satanas, walang kabutihan doon, at ang kawalan ng kabutihan ay siyang kasamaan.

Bagaman mula kay Satanas ang kasamaan, sinabi rin nating ang Diyos ang lumikha sa kanya — kaya sa ganitong diwa, lahat ng natatanggap natin, maging ang bunga ng gawain ni Satanas, ay tumutungo pa rin sa kalooban ni Allah. Ano ang dahilan nito? Paano makalilikha ng kasamaan para sa tao ang isang mapagmahal at mapag-arugang Diyos? Sa Islam, nilikha ni Allah ang kasamaan bilang pagsubok. Kung walang pagsubok — kung walang kasamaan — ano pa ang saysay ng langit at impiyerno? Nilikha ni Allah ang langit at impiyerno para sa mga nararapat dito, at kailangang may paraan upang mapaghiwalay ang mga taong nararapat sa langit at ang mga nararapat sa impiyerno.

Isipin kung paano pumipili ng mag-aaral ang mga unibersidad: hindi masamang layunin ang dahilan ng entrance exam kundi ang tukuyin kung sino ang handang magtagumpay, na sa huli ay nakabubuti sa lahat dahil natitiyak ang husay ng mga propesyonal sa larangan tulad ng batas, medisina, at inhinyeriya. Sa gayunding lohika, sinusubok din tayo ni Allah — hindi dahil kailangan Niyang malaman (alam na Niya), kundi upang mahayag ang pagkakaiba ng sumusunod sa Kanya at ng sumusunod kay Satanas. Ngunit hindi tulad ng entrance exam, si Allah — ang Pinakamaawain — ay sinabi na sa atin ang sagot sa pagsubok: magtiwala sa Kanya at sumunod sa Kanya lamang, hindi kay Satanas na maliwanag nating kaaway.

Ang Diyos sa Lumang Tipan ay gumagawa rin ng waring masama para sa mas mataas na layunin — halimbawa, ang pagpapatakas sa hukbong Asiryano sa aklat ng Mga Hari — na nagpapahiwatig na ang tensyon sa pagitan ng kapangyarihan ng Diyos at ng pag-iral ng kasamaan ay hindi natatangi sa Qur’an; tumatakbo rin ito sa buong salaysay ng Bibliya.

Nawa’y gabayan tayong lahat ng Diyos ni Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan). Mag-ingat kayo.